|
من معتقدم كه : برای رفع معضل مسكن ابتدا باید صورت مساله به خوبی درك شده باشد پس از آن برنامهای در جهت تامین مسكن مورد نیاز جامعه تدوین كرد.
ارائه راهحلهای مقطعی بدون وجود برنامه مشخص و منسجم در بخش مسكن تنها مشكلات را دو چندان میكند و به آشفتگی بازار مسكن دامن میزند.
اینكه یك روز تسهیلات وام را افزایش داده و روز دیگر میزان تسهیلات را محدود میشود یا میزان بهكارگیری عوارض و مالیات را تغییر میكند نشاندهنده وجود سیاستهای مقطعی برای رفع معضل بخش مسكن است. سیاستها مقطعی نمیتواند معضل این بخش را از میان برد چراكه رفع مشكل مسكن نیازمند تدوین یك برنامه مشخص و منسجم در طی 10 تا 15 سال آینده بود تا بر مبنای آن به نیازهای این بخش پاسخ داده شود. درحال حاضر یافتن راهكاری كه بتوان برمبنای آن مشكل بخش مسكن را طی یك تا دو سال آینده رفع كرد بسیار دشوار است. در حال حاضر مسوولان مربوطه بحث ساخت 1.5 میلیون واحد مسكونی در سال را مطرح میكنند اما آیا امكانات تولید این مقدار خانه در كشور وجود دارد؟ با یك حساب سرانگشتی برای تولید 1.5 میلیون واحد مسكونی 37 هزار و 500 میلیارد تومان هزینه نیاز داریم و از سوی دیگر تامین زیرساختهای مانند آب، گاز و برق و از همه مهمتر مصالح ساختمانی كه خود بحرانی دیگر در كشور ایجاد كرده است و هزینهای بالغ بر این مقدار بر احداث این تعداد واحد اضافه میشود. بالاخره اینكه اگر مسوولان مربوطه بهدنبال رفع معضل مسكن بود باید برنامهای منسجم و مشخص 10تا 15 ساله را با در نظرگ رفتن تمام مسائل این بخش تدوین میكرد تا بر مبنای آن نیازها را پاسخ دهد اما متاسفانه این امر تحقق پیدا نكرد.
نوشته شده توسط
arman در
شنبه 14 اردیبهشت 1387
و ساعت
09:05 ق.ظ
ویرایش شده در
- و ساعت
-

()
نظر
|